Felix Kubin

ფელიქს კუბინი ლეგენდარული გერმანელი ელექტრონშიკია, ჰამბურგიდან. ბავშვობაში ფორტეპიანოს და ორღანს სწავლობდა. მოგვიანებით სინთეზატორი აჩუქეს და დაენძრა კიდეც. შემდეგ იყო ადგილობრივი პანკ ჯგუფი Die Egozentrischen. 1987-ში კი საკუთარი ნოიზ ბენდი Klangkrieg ჩამოაყალიბა.
მისი პირველი ალბომი “Filmmusik” 1998 წელს გამოვიდა, ლეიბლ “Gagarin Records”-ზე.
გარდა იმისა, რომ ძალიან მაგარი მუსიკოსია, კარგი პერფომერიცაა, საკმაოდ “თეატრალური” ტიპია.
საკუთარ თავს დადაისტსაც კი უწოდებს. პრინციპში არის ამაში რაღაცა სიმართლე რომ მოუსმენთ, ნახავთ.
ამბობს, რომ მის მუსიკაზე გავლენა მოახდინეს ლიგეტიმ, შტოკჰაუზენმა და კრაფტვერქმა.
ცნობილმა ბრიტანულმა ჟურნალმა “The Wire”, 2 თვის წინ მთავარი თემა დაუთმო და ყდაზეც გამოაჭენეს (http://www.thewire.co.uk/issues/316/)

2004 – matki wandalki

1 Wirbelwind Am Manual
2 Menthol Radio Swing
3 Too Technical
4 This Is No Dream
5 Lumière Belge
6 Agenten Des Schlafes
7 Fernwärme Wien
Composed By – Felix Kubin , Viktor Marek
8 Hissi Hissi
Composed By – Felix Kubin , Holger Hiller
9 Matki Wandalki
10 Wir Alle Sind Qualle
Lyrics By – M. Taniya
11 Psyko Billy
12 Hit Me, Provider
13 Hello

Review: http://pitchfork.com/reviews/albums/4582-matki-wandalki/
Download: http://www.mediafire.com/?2yci5b5i9tx4pj6

Fennesz

Christian Fennesz გახლავთ ავსტრიელი გიტარისტი, რომელიც ელექტრონულ მუსიკაში მოღვაწეობს და აკეთებს გენიალურ Ambient / Glitch -ს.

ამჯერად ვდებ 2004 წლის ალბომს “Venice”

“Rivers of Sand” – 4:42
“Château Rouge” – 6:40
“City of Light” – 6:34
“onsra” – 0:20
“Circassian” – 5:49
“onsay” – 1:08
“The Other Face” – 3:25
“Transit” – 4:59
“The Point of It All” – 5:01
“Laguna” – 2:56
“asusu” – 0:55
“The Stone of Impermanence” – 6:37

Review: http://pitchfork.com/reviews/albums/3036-venice/
Interview with Fennesz: http://pitchfork.com/features/interviews/5853-fennesz/

Download (320 Kbps) http://www.mediafire.com/?7x77zuq4tj88ll8

Memory Tapes

თვეებია აქ აღარ შემოვსულვარ, უბრალოდ ქართული მუსიკალური ბლოგის საჭიროებას ვეღარ ვხედავ.
რადგან ეს ალბომი ისედაც ავუტვირთე ერთ ადამიანს, ბარემ აქაც დავაგდებ თქო ვიფიქრე. რა იცი, ვის გაუხარდება.

Memory Tapes
2009 – Seek Magic

http://www.link.ge/file/326627/Memory-Tapes—Seek-Magic.zip.html

Review – http://pitchfork.com/reviews/albums/13451-seek-magic/

ყველას ვურჩევ, ვისაც ინდი/ელექტრონიკა მოსწონს.

Аудиоколлаж “Гагарин”

ძალიან საინტერესო და მაგარ რამეს წავაწყდი ერთ რუსულ დახურულ მუსიკალურ საიტზე და გიზიარებთ.

Данный аудиоколлаж не имеет никакой музыкальной ценности.
Это всего лишь собранные вместе отрывки музыкальных произведений, которые являются полноценными историческими документами. Однако история эта – не из учебников, она из моей личной памяти. Цель создания данного коллажа – показать что у нас было и что мы потеряли. Однако я не тоскую по СССР, это следует обязательно сказать, чтобы не было недопонимания. Коллаж сделан из ничего за два дня, 4-5 октября 2007-го года, почти без каких-либо перерывов. Идея, память, чувства, которые я вложил в своё творение, слишком уж зыбки и хрупки, поэтому не предполагается графическое оформление и вообще – издание на материальных носителях, пусть это будет мираж. У автора есть пожелание: не живите прошлым. Так говорит автор, который пожелал остаться неизвестным

00 – Вступление
01 – Дорогие друзья! (Ю.Гагарин)
02 – Думы о русском космизме (Александр Мосолов – легенда для виолончели и фортепиано – фрагмент)
03 – Поехали! (Ю. Гагарин)
04 – Голубые небеса (The Ventures)
05 – Сами понимаете (Ю. Гагарин)
06 – Нежность (Майя Кристалинская)
07 – Я испытал большое счастье (Ю.Гагарин)
08 – Галактика (Frank Comstock)
09 – Вряд ли стоит говорить о тех чувствах (Ю.Гагарин)
10 – Стих
11 – На Марсе будут яблони цвести (В.Мурадели – Е.Долматовский)
12 – Итак
13 – Октябрята – дружные ребята (Ю.Гагарин)
14 – Мечты юных космонавтов (ансамбль им. В.Локтева – фрагмент)
15 – Заря космического века (А. Пахмутова – фрагмент)
16 – Новый мир (The A.I. OF RAH)
17 – Гимн СССР – Английский
18 – Тогда и сейчас (Sky)
19 – О подготовке к полету (Ю.Гагарин)
20 – Один за всех и все за одного (Ю.Гагарин)
21 – Дети галактики (Захар Май)
22 – Я – коммунист (Ю.Гагарин)
23 – Гагаринский марш
24 – Интервидение (Д.Шостакович)
25 – Заключение (Ю.Гагарин)
26 – Bonus – Переговоры между Королевым и Гагариным во время старта

http://www.link.ge/file/314858/————————————–.zip.html

Nick Cave & The Bad Seeds

სანამ ალბომი იტვირთებოდა, ვფიქრობდი რა უნდა დავწერო მეთქი იმ მუსიკოსზე, რომელიც რაღაცნაირად “პრივატიზებული” მაქვს და ზედმეტად ინტიმურია ჩემთვის.. საერთოდ გაზიარებაც იშვიათად მინდება ქეივის მუსიკის.
ყველაფერი დაიწყო იმით, რომ ლაშა გაბუნიამ, ჯერ კიდევ ახალბედა მელომანს, 2 დისკიანი მპ3 მაჩუქა, რომელზეც ქეივის “Bad Seeds”-ის პერიოდის სრული დისკოგრაფია იყო.
მახსოვს, თავიდან ყველაზე მეტად ალბომი “The Boatman’s Call” მომეწონა.. ძველი ალბომები ვერ აღვიქვი როგორც მოსალოდნელი იყო.
ვფიქრობ ხოლმე, ნიკუშას (ასე ვეძახი ) მუსიკა ისეთია, რაღაცისგან გაქცეული რომ უნდა შეეფარო და დანგრევის მაგივრად აშენებაზე იფიქრო მეთქი.. მართლა ასეთია…
ჩემი ყველაზე საყვარელი ალბომი მაინც 2001 წლის “No More Shall We Part” არის, თუმცა საუბარიც ზედმეტია იმაზე, რომ სხვები არ მომწონს ან ასე შემდეგ – ყველა მიყვარს! განსაკუთრებით 1988 წლის “Tender Pray”-დან დაწყებული 2004-ში გამოსული ორ ნაწილიანი “Abattoir Blues – The Lyre of Orpheus”-ით დამთავრებული.
ცალკე აღნიშვნის საგანია მისი ჯგუფი The Birthday Party, რომელიც შედარებით მძიმე პოსტ-პანკ ჟღერადობით გამოირჩეოდა.
მუსიკის გარდა რომ ნიკმა ლექსის წერაც იცის და რომანებისაც, ეს კიდევ ცალკე ამბავია. ლექსთან დაკავშირებით ამ ალბომითაც დარწმუნდებით და რომანებს რაც შეეხება ჯერჯერობით მხოლოდ ამაზონზე თუ იყიდით ან ვინმეს გამოაგზავნინებთ, თბილისში ეგეთი რამეები ყლეზე კიდიათ.
გარდა ამი ყველაფრისა, ის მსახიობიც არის და მოყვარული რეჟისორიც.

ალბომში “No More Shall We Part”, ქეივური სევდა და ოპტიმიზმი ერთმანეთს ერწყმის, არც ერთი ხმაურიანი სიმღერა, მხოლოდ ულამაზესი ბალადები.. ამას ზემოდან ემატება შესანიშნავი ლირიკა და ჯამში ვიღებთ ნამუშევარს, რომელსაც კიდევ მრავალჯერ დაუბრუნდება მსმენელი. გარდა ამისა, ამ ალბომს ერთგვარ “გამცილებლადაც” ვთვლი ქეივის შემოქმედებაში.

პ.ს. ამ ალბომზე რეკორდი მაქვს, ყველაზე მეტჯერ ეს მაქვს მოსმენილი, საერთოდ მთელი მუსიკიდან.

2001 – No More Shall We Part

1. “As I Sat Sadly by Her Side”
2. “And No More Shall We Part”
3. “Hallelujah”
4. “Love Letter”
5. “Fifteen Feet of Pure White Snow”
6. “God Is in the House”
7. “Oh My Lord”
8. “Sweetheart Come”
9. “The Sorrowful Wife”
10. “We Came Along This Road”
11. “Gates to the Garden”
12. “Darker with the Day”

http://www.link.ge/file/312330/2001—No-More-Shall-We-Part.zip.html

Radio Birdman

ვუბრუნდები ავსტრალიურ სცენას და გთავაზობთ ერთ-ერთ პირველ იქაურ პანკ ჯგუფს The Saints-თან ერთად.
Radio Birdman ჩამოყალიბდა 1974 წელს სიდნეიში და გახდა საკულტო ჯგუფი.
სადებიუტო ალბომი “Radios Appear”, რომელიც ახლა მე ავტვირთე, გამოვიდა 1977 წელს.
უმაღლესი დონეა.
გთავაზობთ ამ ალბომის 1995 წელს გამოსულ რემასტერს, შესაბამისად კარგი ხარისხია.

Radio Birdman

1977 – Radios Appear

http://www.link.ge/file/312121/Radio-Birdman.zip.html

Bowie-სთან დაკავშირებით

მოკლედ.. ვაღიარებ, რომ წლები დამჭირდა იმისთვის, რომ მეთქვა ბოუის მსმენელი ვარ მეთქი (მხოლოდ “The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mar”s მიყვარდა). რა თქმა უნდა იმას არ ვგულისხმობ, რომ ეს ჩემი თვითმიზანი იყო, უბრალოდ ვერ ვამუღამებდი და Just “კაი ტიპი” ძველი თაობის მელომანების ახირებად ვთვლიდი (განსაკუთრებით მის პოპურ ალბომებს).
ნელ-ნელა მივუხვდი მუღამს და ამაში დამეხმარა 93 წელს ჩაწერილი ალბომი “Black Tie, White Noise”. არ ვიცი, ალბათ სიტუაციამ და ხასიათმაც შემიწყო ხელი, მაგრამ იმის მერე ეს ალბომი აღარ გამომირთავს, ყოველდღე ვუსმენდი (დღეს დილითაც მოვუსმინე).
ამ ალბომს ნაკლს უბრალოდ ვერ უპოვნის კაცი, მითუმეტეს თუ პრეტენზიულ პოპთან პრობლემები ნაკლებად აქვს.
მოკლედ, ეს ალბომი გახდა ჩემი Guide to David Bowie, რის შემდეგაც წავედი უკან და მივადექი გვიან 70-იანებს, “Low”, “Lodger”, “Heroes”, უფრო უკან “Aladdin Sane”, “The Man Who Sold the World”..
შემდეგ წამოვედი წინ და “Scary Monsters”, ” Let’s Dance”, ” Outside” (ეს მანამდეც მომწონდა), “Earthling” (ეს ალბომი გაძეძგილია DNB/Jungle-ით, ძნელი წარმოსადგენია ჩემთვის, ამხელა მასშტაბებზე გასვლა), ” Heathen”, “Let’s Dance” მოვისმინე და რასაც ქვია ბოლომდე გამეხსნა.
დღეს შემიძლია ვთქვა, რომ მინიმუმ 9-10ალბომი შედევრია, დანარჩენები კი უბრალოდ უმაღლესი დონის ალბომები.

გარდა ამისა ცალკე უნდა აღინიშნოს მისი ჯგუფი Tin Machine, თავისი ორი უძლიერესი ალბომით. განსაკუთრებით მეორე.

ნუ იჩქარებთ მოკლედ, ყველაფერი თავისით მოვა.

“I Hate Fuckin’ Bowie” © Ian Curtis

Hip-Hop Compilation

ვუბრუნდები ცოტა ხნით ჰიპ-ჰოპს და გთავაზობთ ჩემს მიერ შედგენილ Underground კომპილაციას
მგონი ისიამოვნებთ.

01. Dr. Octagon – 3000 (1996 – Dr. Octagonecologyst)
02. Company Flow – Bad Touch Example (1997 – Funcrusher Plus)
03. Dj Shadow – The Number Song (1996 – Endtroducing)
04. Deltron 3030 – Virus (2000 – Deltron 3030)
05. Prefuse 73 – Radio Attack (2001 – Vocal Studies + Uprock Narratives)
06. Sole – Bottle Of Humans (2000 – Bottle Of Humans)
07. Cannibal Ox – Iron Galaxy (2001 – The Cold Vein)
08. Aesop Rock – No Jumper Cables (2003 – Bazooka Tooth)
09. Rjd2 – Ghostwriter (2002 – Deadringer)
10. El-P – Deep Space 9mm (2002 – Fantastic Damage)
11. Anti-Pop Consortium – Ping Pong (2002 – Arrhythmia)
12. Themselves – You Devil You (2002 – The No Music)
13. Madlib – Distant Land (2003 – Shades Of Blue)
14. Mf Doom & Madlib Are Madvillain – Accordion (2004 – Madvillainy)
15. Sage Francis – The Buzz Kill (2004 – A Healthy Distrust)
16. Kill The Vultures – Lovin’ You Dangerous (2005 – Kill The Vultures)
17. Curse Ov Dialect – Saturday Night (2006 – Wooden Tongues)

http://www.link.ge/file/311956/Underground-Hip-hop.zip.html

The Saints

ავსტრალიურ სკოლას ძალიან მნიშვნელოვანი როლი რომ აქვს ალტერნატიული სცენის ამბავში, ეს ალბათ ყველა მელომანმა იცის, მაგრამ ძირითადი აქცენტი მაინც პოსტ-პანკზე მიდის. პირველ რიგში ყველას ნიკ ქეივი და მისი ჯგუფები და პროექტები ახსენდება და ასე შემდეგ.
მე დღეს მინდა მოგასმენინოთ ავსტრალური პანკი, ნამდვილი პანკი.

ძალიან გავლენიანი პანკ ბენდი The Saints, 1974 წელს ჩამოყალიბდა და დღემდე არსებობს.
თუ ბრიტანეთს Sex Pistols ჰყავდა, ავსტრალიას The Saints ჰყავს.
როგორც ბობ გელდოფმა თქვა:”70-იანი წლებში მუსიკა სამმა ჯგუფმა შეცვალა – ესენი იყვნენ Sex Pistols, Ramones და The Saints.

სამწუხაროდ, ჩვენთან (წინა ორ ჯგუფთან შედარებით) ძალიან უცნობი ჯგუფია The Saints.
ალბომის მოსმენისსას დარწმუნდებით, თუ რა მაღალი დონის პანკზე ვსაუბრობთ…

1977 – (I’m) Stranded

“(I’m) Stranded” (Ed Kuepper, Chris Bailey) – 3:32
“One Way Street” (Kuepper, Bailey) – 2:56
“Wild About You” (Andy James) – 2:35
“Messin’ With the Kid” (Kuepper, Bailey) – 5:54
“Erotic Neurotic” (Kuepper, Bailey) – 4:07
“No Time” (Kuepper, Bailey) – 2:48
“Kissin’ Cousins” (Fred Wise, Randy Starr) – 2:00
“Story of Love” (Kuepper) – 3:11
“Demolition Girl” (Kuepper) – 1:41
“Nights in Venice” (Kuepper, Bailey) – 5:41

http://www.link.ge/file/311773/-m–Stranded–403686-.zip.html

Killing Joke

რაღაც ამ კვირაში post-punk ტალღაზე ვარ და გაგიზიარებთ კიდევ რაღაცას.

Killing Joke გახლავთ ლონდონური ერთ-ერთი პოსტ-პანკ გრანდი, რომელიც ჩამოყალიბდა 1978 წელს, დაიშალა 1996 წელს. შემდეგ 2002 წელს ისევ გაერთიანდა და დღემდე მოღვაწეობს.

შენოგთავაზებთ 1985-ში ჩაწერილ ალომს.

1985 – Night Time

http://www.link.ge/file/311688/Killing-Joke–NightTime.zip.html

ინჯოი მა ფრენდზ )